بی‌خیال این عدد شو

متأسفانه بر خلاف دانشگاه‌های برتر دنیا که توانستند از ابتدای این بحران، برنامه‌ای دقیق برای ترم جاری و چگونگی سازگاری آن با شرایط پیش‌آمده عرضه کنند (خصوصا برای دانشجویان مقطع کارشناسی)، دانشگاه ما، با وجود شرایط سخت‌تر بیماری در کشور و عدم وجود برنامه مشخص برای حل آن، این تصمیم‌گیری را به تعویق انداخت. نتیجه این امر، باقی ماندن دانشجویان در سردرگمی و اضافه شدن بر پریشانی آن‌ها بود؛ حال آنکه اطلاعی کامل و به موقع از تصمیمات، برای برنامه‌ریزی و هم‌چنین داشتن روحیه برای تحصیل در این ترم، با وجود تمام سختی‌ها، ضروری است.

شاهد آن هستیم که دانشگاه‌های برتر دنیا، تصمیمات قطعی خود را در مورد ترم پاییز اعلام کرده‌اند یا در حال تصمیم‌گیری در مورد آن هستند اما متاسفانه دانشجویان ما در فاصله‌ای کم از امتحانات، که تکلیف آن نیز به تازگی مشخص شده است، متوجه تصمیم دانشگاه برای شیوه نمره‌دهی می‌شوند؛ علاوه بر این، تصمیم اخذشده، به نظر به هیچ عنوان نه می‌تواند پاسخگوی دغدغه‌های مطرح شده از قبل توسط اساتید و دانشجویان باشد، و نه آنکه به نظر دانشجویان نزدیک است. البته نگرانی‌ها و مسائل مورد نظر دانشگاه، سختی تصمیم‌گیری و مدیریت در شرایط خاص کنونی و هم‌چنین نقش وزارت علوم و فناوری در تصمیم‌گیری‌های این دوران، همگی قابل درک هستند؛ اما با این وجود، همچنان می‌توان انتظار بسیار بیشتری از تصمیمات اخذ شده و برنامه‌ریزی این ترم داشت.

مطابق تصمیم گرفته‌شده در جلسه روز چهارشنبه، ۲۱ خرداد، شیوه نمره‌دهی در این ترم مانند سایر ترم‌ها، به صورت نمره از ۰ تا ۲۰ می‌باشد. در ادامه سعی می‌شود ایرادات اساسی این تصمیم متذکر گردند:

۱- با توجه به شرایط بیماری کرونا در کشور، تصمیم به برگزاری مجازی آزمون‌ها تصمیم بسیار درستی بوده است؛ اما پس از اعلام این تصمیم، دغدغه اکثر اساتید، چگونگی برگزاری این آزمون و سنجش مناسب آموخته‌های دانشجویان بود. دغدغه مشترک دیگر میان دانشجویان و اساتید، مسئله تقلب بوده و هست. در کوییز‌ها و میان‌ترم‌های برگزار شده به صورت مجازی، راهکار‌های مختلفی برای حل این مسئله آزموده شدند، مانند کوتاه کردن زمان آزمون. این روش شاید راهی برای کاهش تقلب باشد، اما به شدت استرس‌زاست و عملکرد عادی دانشجو را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث می‌گردد نتواند نتیجه‌ای مطابق مهارت و دانش خود کسب کند. پس باید به دنبال راهکار‌های دیگری بود و بستری عادلانه برای برگزاری آزمون‌ها یافت. شیوه نمره‌دهی اعلام شده، مهر تأییدی بر اهمیت نمره، به عنوان یک عدد، و نه الزاما نمایانگر دانش و تلاش دانشجو است. این امر، نه تنها مانع تقلب نمی‌شود، بلکه اتفاقا برای عده‌ای انگیزه‌ای می‌شود برای کسب و جستن این عدد! درست است که نمره باید بتواند بنابر تلاش و دانش دانشجویان تفکیک ایجاد کند، اما به احتمال زیاد نمره عددی بدست آمده در این ترم، به صورت میانگین هیچ اطلاعی از سطح کیفی دانشجویان نمی‌دهد و بالا بودن آن حتی شاید نشان‌دهنده تقلب باشد.

۲- شما نیز مانند همه ما از وضعیت دسترسی به اینترنت در کشور آگاه هستید. حتی در شهر‌های بزرگ که اینترنت در دسترس اکثر افراد است، کیفیت آن به هیچ عنوان تضمین‌شده نیست. بنابراین چه بسیار محتمل است که در حین آزمون آنلاین، برای اتصال اینترنت یک دانشجو اختلالی پیش بیاید و نتواند آزمون را ادامه دهد (کما اینکه برای برخی از دانشجویان این اتفاق در بعضی از کوییز‌ها رخ داد و نمره آن کوییز را از دست دادند). آیا با وجود چنین شرایطی، انتساب یک نمره در بازه صفر تا بیست می‌تواند نشانه دقیقی از زحمت و دانش دانشجو باشد؟!

۳- اکثر استادان تلاش کردند تا ارائه مجازی، باعث افت کیفیت ارائه درس آن‌ها نشود اما با وجود این تلاش، آموزش مجازی بالذات با آموزش حضوری تفاوت دارد و در اکثر دروس نمی‌تواند کیفیتی مشابه داشته باشد. بنابراین، شرایط ارائه دروس در این ترم کاملا با ترم‌های پیشین فرق دارد. از آن مهم‌تر، شرایط روحی دانشجویان است که به دلایل مختلف، و بعضا مشترک میان اکثر افراد، نامساعد است. آیا این دو امر نباید تأثیری بر شیوه ارزیابی عملکرد دانشجویان بگذارند؟!

۴- همان‌طور که ذکر شد، نمره نقش تفکیکی میان دانشجویان بر اساس تلاش و دانش‌شان را داشته است اما حال که به دلایل ذکر شده نمی‌تواند این نقش را به درستی و با دقت ایفا کند، دلیل اصرار بر آن چیست؟ آیا این نمایانگر آن نیست که ارزش این “عدد”، از چیزی که قرار است مشخص کند، بیشتر شده است؟! شاهد هستیم که برخی از دانشگاه‌های کشور خودمان نیز به محض اعلام تصمیم مجازی شدن امتحانات، شیوه ارزیابی را به صورت قبول/رد (به صورت اجباری برای همه) انتخاب کردند. آیا در این شرایط، این تصمیم، مناسب‌تر نیست؟

۵- نکته حائز اهمیت و بسیار عجیب که از جلسه مذکور شنیده شده است، رد گزینه ارزیابی به صورت کیفی بوده است (سیستم A,B,C,…). مجددا با در نظر گرفتن نقش نمره، آیا این سیستم نمی‌تواند این نقش را ایفا کند؟ این سیستم هم کیفیت زحمت و دانش دانشجو را می‌سنجد، و هم نسبت به خطا‌های کوچکی که ممکن است رخ دهند، تحمل دارد. در بسیاری از کشور‌ها، در شرایط عادی نیز از این سیستم نمره‌دهی استفاده می‌شود؛ آیا ما نمی‌توانیم در این شرایط خاص از آن استفاده کنیم؟ با این وجود، حتی این روش در رأی‌گیری‌های صورت‌گرفته در جلسه رد شده است. همین امر مجددا باعث برآمدن این سوال می‌گردد که چه نکته و اهمیتی در این “عددِ” نمره وجود دارد که با وجود ناتوانی واضح آن برای ایفای نقشش در شرایط جاری، نمی‌توان آن را کنار گذاشت.

توسط جمعی از دانشجوها

شاید بپسندید مطالب بیشتر از نویسنده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.