روایتی از شیوع کرونا در اوگاندا

فقط سخت‌گیری جواب می‌دهد

بهداشت در اینجا خیلی ضعیف است و امکانات درمانی و بهداشتی هم محدود. مردم اینجا تجربیات تلخی از بیماری‌های واگیردار قبلی داشته‌اند. خیلی از بیماری‌های شایع‌شده در آفریقا اگر در کشورهای ثروتمند شیوع پیدا می‌کرد، ظرف چندسال درمانی برایش پیدا می‌شد ولی چون در اینجا بازاری برای درمانش وجود ندارد، سال‌های سال طول می‌کشد تا بیماری ریشه‌کن شود.

با توجه به این پیشینه، با اولین تأیید رسمی ابتلا به کرونا، تمام ورود و خروج به اوگاندا ممنوع اعلام شد، سپس مدارس، مراکز توریستی و چند روز بعد هم حمل‌ونقل عمومی به طور کامل تعطیل شدند. قوانین به صورت ضربتی و قاطعانه اعمال می‌شود. مردم روزهای اول در بی‌خبری به سر می‌بردند و حتی مرا به خاطر رعایت مسائل بهداشتی مسخره می‌کردند ولی چند روز که گذشت، موضوع برایشان جدی شد و به خاطر ناآگاهی ترس عجیبی نسبت به بیماری پیدا کردند. در نتیجه روال عادی زندگی‌شان را تغییر دادند و رفتارهای عجیب‌وغریب از خودشان نشان دادند؛ مثلا در کنیا یک نفر را که علائم کرونا داشت، آن‌قدر کتک زدند که فوت کرد. خود من هم قرار بود از طریق کوچ‌سرفینگ مهمان یک نفر شوم ولی صاحب‌خانه به خاطر ایرانی بودنم ممانعت کرد. البته در کشوری با این سطح سواد و بهداشت عمومی شاید بهترین کار همین شیوه باشد.

کرونا در اینجا حداقل طبق آمارهای رسمی کنترل شده و تا امروز فقط ۵۵ نفر مبتلا داشته‌اند، بدون هیچ فوتی و حتی تعدادی از افراد مبتلا بهبود پیدا کرده‌اند. همه موارد تأیید‌شده ایزوله شده و تحت مراقبت‌اند. از ساعت ۷ غروب تا صبح روز بعد قوانینی شبیه حکومت نظامی برقرار است، جابه‌جایی افراد با توجه به تعطیلی حمل‌ونقل عمومی و ممنوعیت استفاده از وسیله نقلیه شخصی به صفر رسیده و عملا مردم نمی‌توانند سر کار بروند. از سوی دیگر ۴۰ درصد مردم زیر خط فقر مطلق هستند و اصطلاحا «دست به دهان»، یعنی همان لحظه که پولی درمی‌آورند باید خرج غذایشان کنند. به همین خاطر قرنطینه زندگی را برایشان خیلی سخت می‌کند و اثرات جانبی مثل افزایش جرم و جنایت هم دارد.

گروه‌هایی هم هستند که به صورت داوطلبانه به افراد فقیر می‌کنند و برخی شرکت‌ها و سازمان‌های بزرگ اقتصادی نیز به وزارت بهداشت مساعدت داده‌اند. البته اوضاع کسب‌وکارهای اینترنتی پخش مواد غذایی و خوراکی و دیگر وسایل و لوازم (مثل جومیا) در ایام کرونا بهتر شده است.

توسط سید امیر سادات‌موسوی

شاید بپسندید مطالب بیشتر از نویسنده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.