نامه محرمانه نبوده است

سمیه رسولی، سردبیر نشریه جرأت اندیشیدن توضیحاتی را درباره حواشی ایجاد شده پیرامون این نشریه برای روزنامه فرستاده است که با توجه به چاپ ذره‌بین روزنامه شماره ۸۴۳ و نیز انتشار یادداشت‌های دکتر حسینی و دکتر نورانی درباره این موضوع این توضیحات را نیز بدون تغییر در اینجا آورده‌ایم:

 

به نام خدا

با سلام و احترام

 

۱- سخنی با حاج‌آقا طباطبایی، مسئول محترم نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری

جناب حاج‌آقا طباطبایی، روزی که شما به دانشگاه شریف تشریف آوردید، نسبت به حضرتعالی حسن نیت زیادی وجود داشت و گمان می‌رفت که منش و سلوک شما، تحول بنیادین در نگاه دانشجویان نسبت به نهاد رهبری ایجاد نماید. من و همه فعالین فرهنگی، شما را فردی اهل تفاهم و گفتگو، شخصیتی وارسته و دین‌شناس و آشنا به محیط آکادمیک با نگاه فلسفی، فرهنگی و انسانی می‌دانیم. باور این حقیقت برای من و هیأت تحریریه نشریه جرأت اندیشیدن سخت است که چنین شخصیتی با این فضائل فردی و جایگاه اخلاقی، چنین متن نامه‌ای تنظیم کرده باشند و نشریه‌ای که نه رویکرد «سیاسی» دارد نه «روشنفکر بازی» را با چنین لحن و مضمون تعجب‌آوری خطاب نموده و پیش از شنیدن توضیح ما و تشکیل جلسه هیأت نظارت بر نشریات و صدور حکم نهایی، «مواخذه قانونی» مقصرین را خواستار شدید، یعنی در حقیقت شما بدون حتی ذکر یک دلیل قانونی برای مواخذه نشریه و بدون شنیدن هیچ توضیحی از جانب ما، حکم نهایی خود را صادر فرمودید.

از طرفی چون نامه محرمانه نبوده، بنابراین انتشار نامه کاملا قانونی بوده و منعی ندارد. همچنین طبق قانون این حق برای نشریه ما محفوظ است که خود را از این اتهامات مبرا سازد و این کمترین حق انسانی برای فرد یا نهادی است که مورد تهمت واقع می‌شود. حال بماند که شنیده‌ایم مجددا درخواست جلسه فوق‌العاده هیأت نظارت بر نشریات و تذکر مجدد به مجله جرأت اندیشیدن شده است.

 

۲- سخنی با دکتر نورانی

جناب دکتر نورانی عزیز، ما نه جشن گرفتیم و نه خوشحالی نمودیم، بلکه تأسف عمیق از متن آن نامه هنوز با من است و تأسف عمیق‌تر اینکه این نامه توسط نهاد رهبری و فردی نوشته شده که برای ما الگوی اخلاقی و دینی است. حضرتعالی بسیاری از مسائل که در حوزه فرهنگی شریف اتفاق افتاده را مطلع نیستید و صرفا بر مبنای مشاهدات کنونی قضاوت داشتید، در حالی که بسیاری از این مسائل ریشه در اتفاقات ماه‌های گذشته دارد که شما حضور نداشتید. ضمنا متن جوابیه شما روایت ناقص یک اتفاق است که بنده و دوستانم و افکار و باورهای ما در این روایت حذف شده است. شما به شکل غیرمنصفانه، داستان را با محوریت حاج‌آقا و عملکرد ایشان تعریف نمودید و بقیه شخصیت‌های داستان را به امان خدا رها نموده و بلافاصله در صفحه آخر این داستان نتیجه گرفتید که باید قدر قهرمان داستان را بدانید.

راحت عرض کنم شخصیت حاج‌آقا طباطبایی با توجه به فضائل فردی و سواد علمی و وارستگی و ارزش وجودی ایشان، والاتر از آن است که نیاز به قدردانی بنده و دیگران داشته باشند، شأن ایشان فراتر از این گفتار است.

 

۳- خطاب به نویسنده بخش ذره‌بین روزنامه شریف در شماره ۸۴۳

دوست عزیز:

– طبق آیین‌نامه هیأت نظارت بر نشریات، انتشار نامه محرمانه جرم است در حالی که این نامه محرمانه نبوده است و من به این موضوع کاملا واقف بودم.

– به کار بردن کلماتی مثل «فرمودن» جزء ادبیات و گفتار محترمانه است. نحوه استفاده ما از زبان، به فرهنگ موردپذیرش و تربیت ما منوط است. دیدگاه شما درباره به‌کارگیری این نوع کلمات، آمیخته با نگاه سیاسی است و لذا موردپذیرش بسیاری از افراد نیست.

– گفته بودید عملکرد نشریه غیراخلاقی است. شما بفرمایید معیار فعل اخلاقی در نگاه شما چیست؟ چگونه است که توهین به استاد تمام دانشگاه شریف (دکتر حسینی) و هتاکی و بی‌حرمتی در کلام و گفتار و رفتار در توییتر و غیر توییتر نسبت به ایشان و نیز توهین و بی‌حرمتی آشکار و مسلم نسبت به بنده، مجاز و اخلاقی است و هیچ‌کس بابت این رفتارهای زشت نه تجمعی می‌کند و نه اعتراضی دارد اما چاپ یک نامه، مصداق بی‌اخلاقی است. حقیقتا در شریف مرزهای اخلاق و بی‌اخلاقی جابه‌جا شده و رکورد تاریخی زده است. هر زمان که «معیار معین» برای تمییز عمل اخلاقی از غیراخلاقی ارائه نمودید و جرأت ذکر کردن همه بی‌اخلاقی‌ها در دانشگاه شریف را داشتید، آنگاه رفتارها را با آن معیار می‌سنجیم تا همه بابت بی‌اخلاقی‌هایشان مجازات شوند.

سمیه رسولی

دانشگاه شریف

۷/۱۰/۹۸

شاید بپسندید مطالب بیشتر از نویسنده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.